Hans Seeuws

Doe eens iets anders, volg de massa niet. Dat zie ik steeds vaker bij trouwers. De rijst hebben ze allemaal al gezien (en steeds meer pastoors tolereren het niet meer aan het portaal), de zeepbellen vinden ze ook afgezaagd en duiven… tja , dat deden de ouders ook al in hun tijd.

Tientallen kindjes staan het pasgetrouwde paar op te wachten bij hun uittrede uit de kerk. Het boeketje flink in de hand gekneld wachten ze op een snoepje van het koppel. De suite komt met een tandenbrede glimlach buitengestapt, de sfeer is uitgelaten. De toestanders kijken reikhalzend uit naar het moment: komt er een rieten mandje boven met witte duiven? Is de nieuwe puppy van de partij? Niets van dat, maar wel: een kartonnen doos.

Op zulk moment stelt de ervaren huwelijksfotograaf in mij de volgende vragen: 1. Wat zit er in die doos? 2. Is het iets levend? 3. Waarom ontbreken er luchtgaatjes?

Het koppel houdt ons nog even in spanning, maar dan is de strik los en gaat de doos open. Er fladdert iets naar buiten. Is it a plane, is it a bird? Neen, het is een vlinder. Inderdaad: 1 vlinder. Het koppel was nochtans naar Heusden-Zolder gereden om daar 50 vlinders op te pikken. Met de bedoeling die met een wervelende vlucht de vrijheid te schenken. 1 vlinder komt eruit. Na wat geschud nog 4 andere suffe gevleugelde vriendjes. De rest valt op de kasseien van de kerk. Bewusteloos van het voedseltekort, stuiptrekkend of dood. Met een glimlach en de mantel der (negerende) liefde wordt het euvel toegedekt, maar de peuters in de rij hebben hun eerste tragische beeld op het netvlies.

Beste koppels: er is niks mis met zeepbellen. Ze spatten onherroepelijk uit elkaar, maar hun lot is vooraf gekend.

27 mei is Europese burendag. Een fijne gelegenheid om man/vrouw in de bakstenen hut naast je beter te leren kennen. Ik heb het geluk in een straat te wonen waar elke gelegenheid goed is om een bak Jupiler uit de kelder te halen компютри втора употреба(zie foto) , plastic tuinstoeltjes te verzamelen en in de grootste voortuin verzamelen te blazen. De belevenissen van de buurtkinderen, de gemeentelijke plannen voor nieuwe verkeersdrempels of de politieke actualiteit: op Europese burendag telt alleen het aantal woorden. De Vremdesesteenweg begint me steeds aangenamer te lijken.

In tijden waarin 90% van de inkomende e-mail als ongewenst geklasseerd wordt, is een goeie anti-spamtool geen overbodige luxe. Wij zijn geabonneerd op postini, een leverancier die je mail screent voor hij op je eigen server en in je inbox belandt. Dagelijks krijg je dan één mail, met alle gecapteerde rommel. Maar ik moet het die zielige spammers nageven: gevoel voor humor spreiden ze wel tentoon in het onderwerpveld. Of hoe je viagra op een cryptisch-ludieke manier aan de man brengt: Sensational revolutionary upsizer3 tips to dirty dance into her pantsI am longer and harder nowThe stiffeningLast night’s secret adventureA cock to remember
Grow yourself a huge d:<k 

Als 30 worden betekent dat je met een pak vrienden, fijne collega’s en familie om 3 uur ’s nachts “I’m into folk” mag dansen, dan wil ik een strippenkaart voor Tram 3. Bedankt allemaal, fijn om jullie (happy) te zien! FOTO’s vind je hier.

Wat een power, wat een stembereik, wat een klassedame. Anouk heeft me gisteren bij de ***len gegrepen. Drentelend van harde rock met positive vibes naar sobere ballads met vocale acrobatie. En het hele parcours geniet ze er duidelijk met volle teugen van. En ja, misschien doet ze wat uitspraken in de pers die getuigen van óf veel zelfvertrouwen óf arrogantie (in Knack zei ze ooit geen schrik te hebben van de concurrentie, omdat die er momenteel gewoon niet is). En wie weet is dat ongepolijste - ’ik heb een grote bek, leef er mee’- allemaal een uitgekiende managementtruuk. Maar in dat laatste geval trap ik er graag in.  Zelden rockdiva’s horen vragen na de eerste strofe: “Sorry, was die vals? Dat kan ik niet pikken”, om dan van vooraf aan te hernemen. Of tijdens een intermezzo zich excuseren: “Even mijn haar bij elkaar doen. Héél belangrijk. Iemand een borstel bij?”

Geen bisnummers in het Sportpaleis, ook niet bij haar vorige tour. Een show heeft een vast begin en een einde, met een gebalanceerde opbouw. En wat voor een. Bedankt Anouk.