Intuitie en de apocalyps
Twee maanden voor de tsunami in Thailand kopte een grote Thaise krant: “grootste krab ooit aangespoeld: 40 kilogram”. Nog nooit was er ook maar iets gevonden dat in de buurt kwam van dergelijk kaliber. Het dier leeft normaal kilometers verder in de zee. Niemand ziet er graten in. Enkele weken later weigeren de olifanten om toeristen van het hotel naar het strand te brengen. Wat hun ‘mahmout’ (begeleider) ook doet. Geen kat die ernaar kraait, ook al is het wat vreemd. Zelfde periode, ’s ochtends aan het strand: leguanen die al decennialang komen zonnen blijven plots thuis. Het strand is leeg, de inwoners kijken wat raar op. Maar niemand beweegt, behalve… Thaise zigeuners. Zij pakken hun boeltje onmiddellijk bijeen en trekken de bergen in. Onderweg vertellen ze het aan allen die het horen willen: een grote vloedgolf zal de stad overspoelen. Er is niet veel tijd meer, dus volg ons. Niemand beweegt, want wie luistert er naar gekke zigeuners? Een week later krijgen ze gelijk, samen met de olifanten en leguanen.
De kracht van de tijger
Als Tiger stelt hij zich voor. Een Thai van midden in de 50, met een stoere legerbroek maar vriendelijke ogen. Hij is onze gids op de ‘Khao Sok Trekking Tour”, een toeristisch daguitje kano-varen en olifant-rijden. Als je in Khao Lak (niet ver van Phuket) bent, moet je toch enkele “must sees” gedaan hebben. Tiger blijkt al gauw een 3-talige spraakwaterval met een verleden dat steeds meer tot de verbeelding spreekt. Opgegroeid in de jungle van Khao Sok, getraind door zijn vader in het herkennen van diersporen, medicinale kruiden en survivaltechnieken. Op z’n 14 de gaan kickboksen om een centje bij te verdienen (“Then not like now, now everyone gamble. Gambling bad.”).
De kano-tocht: prachtig. De gesprekken nadien: over de tsunami in december 2004. Tiger reed terug naar Khao Lak-Beach met een Zweede moeder en dochter. Vader en zoon waren thuisgebleven omdat ze de jungle maar niets vonden. Op de terugrit blijken alle auto’s aan de kant gespoeld en huizen tot spaanders herleid. Vader en zoon reddeloos verloren, samen met de broer en vennoot van Tiger. Had hij die dag kantoordienst vervuld, dan waren de rollen omgedraaid.
Als diepgelovige Boeddhist biedt Tiger moeder en dochter wekenlang logement aan. Hij trekt elke dag naar het lijkenhuis, waar hij met de beste wil vertaalt voor toeristen op zoek naar een familielid. Zelf vindt hij uiteindelijk ook het lichaam van zijn broer terug.
Ook de financiele schade is enorm. Alle auto’s van zijn tour-bedrijfje weggespoeld en rijp voor de schroot. Zijn land moeten verkopen om de autolening aan de bank terug te kunnen betalen.
Maar Tiger vecht terug.
Hij start opnieuw als gids, in dienst van een ander bedrijf. Spaart elke Baht om ooit een nieuwe firma te starten: Tiger Trekking Tours. Deelt met trots zijn visitekaartje uit en vertelt honderduit over zijn passie: de jungle.
Hoe hij met een koppel Britten ongepland moest overnachten, omdat ze ’s nacht op een groep olifanten waren gestoten. Geen goed idee om daarlangs te wandelen als er juist één een kleintje heeft. Hoe een collega verdronk toen het water op een speleo-tour onverwacht snel steeg. Maar vooral hoe hij zich met olifantenmest insmeert opdat tijgers hem niet ruiken tijdens de jaarlijkse telling.
“I thought of killing myself for several months after tsunami. But then I said: life or no life is not our choice. Everyday can be the last, so you better enjoy it.”
Luminus-truuks
Икони
Eindejaarsperiode, tijd om consumenten wat geld uit hun zakken te slaan. Wat schrijft Cindy Claes van Luminus, supervisor klantendienst van “Meetgegevens en Facturatie” me:
“ Beste mijnheer Seeuws, U hebt onlangs een gasrekening ontvangen met een tegoed. Deze afrekening is echter gebaseerd op de zomermaanden, waarin het gasverbruik het laagst is. Om te vermijden dat u bij uw volgende jaarafrekening een fors bedrag moet bijbetalen, stellen we voor uw maandelijks voorschotbedrag te verhogen met 77€. Als u akkoord bent met ons voorstel, moet u niets doen.”
Niet onderbouwde bedragen van energieconcerns doen altijd een waaklampje afgaan in m’n hoofd. Zeker als zulk een brief volgt nadat ze net verplicht waren een tegoed terug te storen. En ze zinnens zijn om zonder tegenbericht je rekening te debiteren. Ik log in op de klanten-site en geef m’n recentste meterstanden in. De grafiekbalkjes geven aan dat ik 20% minder gas verbruik dan een jaar voordien. Tiens…
Even Luminus bellen. Vriendelijke dame aan de andere kant kan ook niet meteen de cijfermatige argumentatie van de brief verklaren. Maar ze rekent zelf na: zelfs op basis van het verbruik tussen 12/11 en 27/04 (nota bene die maanden waarin het verbruik het hoogst is) mag het voorschot quasi ongewijzigd blijven. Mooie poging, supervisor Cindy. Hopelijk hangt je bonus er niet van af.
Hoe gevaarlijk is HIV voor Jan Modaal?
Volgens Sensoa leven er 10.000 mensen in ons land met HIV. Vorig jaar werd een recordaantal van 1135 nieuwe diagnoses gesteld. Slaat het virus wil om zich heen, bij elke seksueel actieve Belg? Of verandert de perceptie als we de bril van Jan Modaal opzetten, de mijne?
• Ik ben een heteroseksuele man, net zoals 90-97 % van de mannen.
• Ik ga relaties aan met heteroseksuele Vlaamse vrouwen, net zoals de overgrote meerderheid van de Vlaamse mannen.
• Ik betaal niet voor seks en ik spuit geen drugs.
Hoe gevaarlijk is dat virus dan voor mij, als ik wat in het rond zou vogelen ? (op voorhand mijn excuses aan vrienden en familie van me die homo zijn)
• 55% van de nieuwe infecties gebeurde bij niet-Belgen. (Ruim gerekend, want bij 30% van de nieuwe infecties was de nationaliteit onduidelijk).
• Blijven dus nog 510 Belgen over, waarvan 60 heteroseksuele vrouwen.
• De verhouding van het aantal nieuwe infecties t.o.v. het totaal aantal patiënten is 1 op 9.
Conclusie: 540 Belgische vrouwen betekenen een risico voor mij, als ik geen leeftijdsvoorkeur heb. Beperk ik me tot vrouwen tussen 27 en 37 jaar, dan blijven er maximaal de helft over: 270.
Volgens het Nationaal Instituut voor de Statistiek heb ik echter de keuze uit ruim 750.000 seksuele partners.
Conclusie: 1 kans op 2800 om een vrouw te ontmoeten met HIV. Dat maakt je al minder angstig, niet?
Boer blijft vrouw zoeken
Er zijn tv-programma’s waarbij de titel letterlijk de lading dekt. Boer zoekt vrouw is er zo een. En met ‘boer’ hebben de makers dit seizoen blijkbaar niet de landbouwer voor ogen, maar de ongemanierde aap. U heeft ongetwijfeld, net als honderdduizenden andere Vlamingen, naar het nieuwe seizoen gekeken. En wat valt op? Dat de boeren doorheen alle seizoenen niet bepaald een beter karakter gekregen hebben. Alsof die enkele vrijgezelle landbouwers intussen gesnopen hebben dat dé manier om een karrevracht vrouwen op je erf te krijgen, een deelname aan de VTM-kijkcijferhit is. Heerlijk moet het zijn, om de tientallen fanbrieven te lezen en een preselectie te maken. Dames met teveel pit gaan er in die eerste ronde al uit. Dan volgt de kennismaking, een heuse veekeuring zeg maar. Tot de laatste overblijver mee op vakantie mag met de landbouwer. En dan komt de ware boer Charel boven. De namen van onze topacteurs ben ik vergeten, maar de reden voor hun vrijgezellenbestaan wordt al snel erg duidelijk. Boer 1 geeft toe dat hij al langer verliefd is op een ander. Tot zover de droom van zijn vakantiepartner. Boer 2 weet na de korte trip mee te delen dat hij haar niet pittig genoeg vindt. Tja, de pittige tomaatjes waren er bij de preselectie al uitgefilterd. Boer 3 dan… Na 24 u op een paradijselijk oord heeft hij al woorden met zijn blonde reisgezel (Yana, haar naam ben ik niet vergeten). “Ik wil dat mijn vriendin me als een held ziet”. Of hij dan ook de wc-bril wil laten zakken na een toiletbezoek? “Ze moet me maar nemen zoals ik ben. Ik ken vrouwen genoeg die de bril nadien zelf laten zakken.” Waarna het knappe kind de eettafel verlaat. Boer blijft vrouw zoeken.
